Σε επικίνδυνα επίπεδα έχει φτάσει, πλέον, η ανασφάλιστη εργασία με τα σχετικά ποσοστά να καλπάζουν και την Κρήτη να έρχεται, μάλιστα, πρώτη σ’ αυτή τη δυσάρεστη εργασιακή πραγματικότητα.

Στο πλαίσιο έρευνας, του flashnews.gr, συναντήσαμε τον 29χρονο Γιώργο, ο οποίος εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα και παραμένει, εξ’ ανάγκης, ανασφάλιστος και χαμηλόμισθος.

Γιώργο, πότε ξεκίνησες να εργάζεσαι;

Όταν τέλειωσα τις σπουδές μου στη διοίκηση επιχειρήσεων, 23 ετών τότε, προς τα 24 για να είμαι ειλικρινής, έπιασα δουλειά σ’ ένα γραφείο που είχε σχέση με το εμπόριο. Εκεί ήταν καλά, ήμουν ευχαριστημένος, όσο κράτησε βέβαια …

Τι εννοείς;

Στη δουλειά αυτή, έμεινα για έναν χρόνο περίπου. Ο υπεύθυνος, κάποια στιγμή, αναγκάστηκε λόγω οικονομικών δυσκολιών να μου ζητήσει να διακόψουμε την συνεργασία μας… τι να πω, η αλήθεια είναι ότι δεν έβγαινε κι εκείνος …

Μετά από αυτή την εξέλιξη, τι ακολούθησε επαγγελματικά για σένα;

Στη συνέχεια, τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα περίμενα… παρέμεινα άνεργος για δύο ολόκληρα χρόνια. Μετά από πολύ ψάξιμο και αγωνίες … κατάφερα και βρήκα κάπου να εργαστώ.

Είσαι ευχαριστημένος με την τελευταία σου εργασία;

Κοιτάξτε, η δουλειά που εργάζομαι τώρα, είναι πολύ μακριά από αυτό που σπούδασα… καμία, μα καμία σχέση. Το μεγάλο πρόβλημα, όμως, που με κάνει να μην το χαίρομαι καθόλου, παρόλο που το ήθελα τόσο, είναι άλλο.

Σε τι αναφέρεσαι ακριβώς;

Αναφέρομαι στο ότι εργάζομαι ως ανασφάλιστος και πληρώνομαι με μισθό μερικής απασχόλησης ενώ δουλεύω παραπάνω ώρες. Πώς, λοιπόν, να είμαι ευχαριστημένος; Αν συμπεριλάβουμε και τις άλλες δυσκολίες… άστο, καλύτερα να μην μιλάω.

Υπάρχει και κάτι άλλο που σε προβληματίζει;

Τι να πω, δεν αισθάνομαι ωραία, όταν δουλεύω τόσες ώρες και ίσα που βγάζω το ενοίκιο… και δε φτάνει αυτό, αλλά ζητάω χρήματα, τακτικά, κι από τον πατέρα μου που ζει στο χωριό. Είμαι 29 χρονών, κι ενώ θα έπρεπε να κάνω σχέδια για το μέλλον και το πώς θα φτιάξω οικογένεια, για την ώρα δεν μπορώ να ελπίζω για τίποτα.

Γιώργο, έχεις συζητήσει με τον εργοδότη σου σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα;

Μόνο μια φορά, πολλές! Δε μπορούσα, όμως, να κάνω κάτι διαφορετικό. Αναγκάστηκα να τα δεχτώ όλα… είχα να επιλέξω μεταξύ εργασίας χωρίς ασφάλεια και ανεργίας.

Γνωρίζεις, βέβαια, ότι αυτό που κάνει ο εργοδότης σου είναι παράνομο.

Ναι, το γνωρίζω … αν πιέσω όμως τα πράγματα ή αν ενημερώσω κάποιους αρμόδιους, καταλαβαίνετε ότι θα επιστρέψω πάλι στο ψάξιμο… και, δυστυχώς, δε με παίρνει να το κάνω. Έτσι, συμβιβάζομαι…

Γιώργος Σαριδάκης
Flashnews.gr