Η κοινωνία σήμερα έχει χάσει την εμπιστοσύνη της στην πολιτική και στους πολιτικούς . Οι πολίτες πιστεύουν – και έχουν δίκιο – ότι η πολύπλευρη κρίση που αντιμετωπίζουμε οφείλεται σε λαθεμένες πολιτικές δεκαετιών.

 

Η απώλεια αυτή της εμπιστοσύνης οδηγεί στην καλύτερη περίπτωση σε απάθεια των πολιτών  και στη χειρότερη στην πλήρη απαξίωση της δημοκρατικής λειτουργίας της πολιτείας στο σύνολό της.

 

Πρόκειται για ένα φαύλο κύκλο: η αποτυχία του πολιτικού συστήματος οδηγεί σε απομάκρυνση των πολιτών από την πολιτική ζωή, κι αυτή η απομάκρυνση με τη σειρά της οδηγεί σε απαξίωση του πολιτικού συστήματος, που τελικά κάνει την κρίση ακόμη βαθύτερη.

 

Το ζητούμενο είναι η έξοδος από αυτό το φαύλο κύκλο.

 

Τα βασικά προαπαιτούμενα για την έξοδο από τον φαύλο κύκλο της κρίσης ανέλυσε διεξοδικά κατά την διάρκεια ομιλίας που πραγματοποίησε το βράδυ της Δευτέρας στην αίθουσα του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου Χανίων ο πρώην βουλευτής και  γραμματέας Νέων Τεχνολογιών, Έρευνας και Καινοτομίας της Ν.Δ. Μανούσος Βολουδάκης.

 

 

Σύμφωνα με τον κ. Βολουδάκη, τρία είναι τα βασικά προαπαιτούμενα:

 «Η αποτελεσματική διαχείριση της οικονομικής κρίσης από εδώ και στο εξής.

Η Αντιμετώπιση και των άλλων διαστάσεων της κρίσης:Της κρίσης θεσμών, της κρίσης εμπιστοσύνης.

Η  αλλαγή των κομμάτων και του τρόπου λειτουργίας τους, τόσο σε επίπεδο θεσμικό όσο και πρακτικό.

Η κυβέρνηση επιμένει στους ίδιους αδιέξοδους τρόπους λειτουργίας, στις ίδιες αδιέξοδες πολιτικές.

Δεσμεύθηκε η ίδια, και δέσμευσε και τη χώρα, με ένα μνημόνιο που πρώτη προτεραιότητα δίνει στις ανάγκες των δανειστών και όχι των πολιτών της χώρας.

Ένα μνημόνιο που δε θα ήταν απαραίτητο, παρά την κακή δημοσιονομική κατάσταση που παρέλαβε πράγματι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αν η ίδια δεν προκαλούσε την κρίση δανεισμού με μια σειρά άστοχων χειρισμών.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι ως το Φεβρουάριο του 2010, τέσσερις και πλέον μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ, η χώρα μπορούσε να δανείζεται κανονικά από τις διεθνείς αγορές.

Δεν τα κατάφερε να διαπραγματευθεί για το μνημόνιο όρους σαν αυτούς που πέτυχε η Ιρλανδία, με χαμηλότερο επιτόκιο και χωρίς περιορισμούς της εθνικής κυριαρχία.

Η αναποτελεσματικότητα της κυβέρνησης στη διαχείριση του ζητήματος της ανάπτυξης φαίνεται και σε τοπικά θέματα του νομού Χανίων και της Κρήτης.

Έτσι βαλτώνουν 300 εκατομμύρια δεσμευμένα για το ΒΟΑΚ στο ΕΣΠΑ, γιατί εδώ και ενάμιση χρόνο η κυβέρνηση δεν μπορεί να αποφασίσει πώς θα προχωρήσει τελικά στην ανάπτυξη των υποδομών.

Έτσι βαλτώνουν ακόμα περί τα 70 εκατομμύρια για την επέκταση του αεροδρομίου Χανίων, πάλι από το ΕΣΠΑ, ενώ η ίδια η κυβέρνηση διαβεβαίωνε από τον Νοέμβριο του 2009 ότι το έργο είναι σχεδόν έτοιμο για προκήρυξη.»