Θεωρητικά η νέα ξανθιά παρουσιάστρια της πρωινής ενημερωτικής ζώνης του ALTER είναι μια από τις ελάχιστες εξαιρέσεις στον άγραφο τηλεοπτικό κανόνα που λέει πως «οι όμορφες γυναίκες δεν πρέπει να λένε ειδήσεις, κανείς δεν τις προσέχει» – τις ειδήσεις, παρατηρεί το Down Town. Πρακτικά τώρα, αν είναι να μάθεις για κάνα πακέτο φόρων, εφάπαξ εισφορές, κουτσουρέματα επιδομάτων κ.λπ., δεν θα προτιμούσες να ακούσεις τα νέα από το στόμα της Αμέλιας Αναστασάκη;

-Ξανθιά, ψηλή, εντυπωσιακή. Κι όμως, αντί για τον τομέα της ψυχαγωγίας επέλεξες μνημόνια, μεσοπρόθεσμα, πολιτικές αντιπαραθέσεις... Γιατί;

«Έμαθα να κάνω ρεπορτάζ. Ξεκίνησα από εκεί και μου άρεσε πάρα πολύ. Μέχρι σήμερα δεν μου έχει γίνει πρόταση για ψυχαγωγική εκπομπή. Σ’ αυτή τη ζωή, όμως, ποτέ δεν ξέρεις...».

-Και στον ALPHA παρουσίαζες πρωινή εκπομπή.

«Ναι, πάλι αντικαθιστούσα τον Γιώργο Αυτιά. Είναι καρμικό φαίνεται. Ο Γιώργος Αυτιάς είναι το γούρι μου! Στον ALPHA είχα κουραστεί να κάνω ελεύθερο ρεπορτάζ, ήθελα πια κάτι άλλο. Από τα 17,5 που ξεκίνησα να δουλεύω μέχρι τα 24 μου έκανα ελεύθερο ρεπορτάζ. Ειδικά τότε, με τα προβλήματα υγείας του Χριστόδουλου, ήμουν έξι μήνες καθημερινά έξω από το σπίτι του».

-Θα χαρακτήριζες «δάσκαλό» σου τον Νίκο Κακαουνάκη;


«Δεν υπάρχουν δάσκαλοι. Υπάρχουν άνθρωποι που σε βοηθούν να πάρεις αποφάσεις. Ήμουν παιδί τότε. Μου έμαθε πολλά πράγματα γύρω από τη δημοσιογραφία, γνώρισα σημαντικούς ανθρώπους χάρη σ’ εκείνον. Για μένα ο Νίκος Κακαουνάκης ήταν ο εξομολογητής μου. Ό,τι ήθελα να πω το έλεγα σε εκείνον. Και για τη δουλειά και για τα προσωπικά μου».

Σε παλαιότερη συνέντευξή της στην "Ελευθεροτυπία", την περίοδο που παρουσίαζε την καθημερινή εκπομπή του Alpha «Πρωινή παρέα» στο πλάι του Πέτρου Καρσιώτη,  εξηγεί πώς ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία...

«Επειδή ήμουν καλή φοιτήτρια, ήμουν βοηθός ενός καθηγητή στο πανεπιστήμιο και νόμιζα ότι θα γίνω καθηγήτρια πανεπιστημίου. Στην πορεία, επειδή ο Κακαουνάκης είναι συντοπίτης μου και φίλος του πατέρα μου, συναντηθήκαμε σε ένα τραπέζι στην Κρήτη και μου λέει "δεν έρχεσαι στο 'Καρφί' να δούμε τι κουκιά σπέρνεις;". Κι επειδή μ' αρέσει και έχω κάνει πολλά πράγματα -μουσική, ζωγραφική, αθλητισμό, τάε κβον ντο- ξεκίνησα στην εφημερίδα. Πάνω στον πρώτο μήνα, μου λέει "πάμε στο Mega", μαζί με όλη την ομάδα του. Δύο χρόνια έμεινα αμισθί. Ημουν το παιδί για όλες τις δουλειές. Και αφού έφυγε και πήγε στον Alpha, με πήρε μαζί του και άρχισα να δουλεύω στο "Τύπου δελτίο", γιατί δεν υπήρχαν άλλες κενές θέσεις».

Και συνεχίζει η συνέντευξη...

Αυτή δεν ήταν μια κουτσομπολίστικη εκπομπή;

«Ναι. Ηταν μια ιδέα του Χατζηνικολάου που ξεκίνησε ως αντιδελτίο τύπου Star, που έχει τα πάντα, αλλά κατέληξε κάτι διαφορετικό. Ευτυχώς, κόπηκε, και το λέω γιατί δεν μ' αρέσει αυτού του είδους το ρεπορτάζ. Να πηγαίνω, δηλαδή, σε ένα μαγαζί και να τραβάω πλάνα πώς ντύνεται η μία και η άλλη. Κι έτσι πήγα στον Μάνεση. Μετά με ζήτησαν ως ρεπόρτερ στο δελτίο, όπου μ' άρεσε πάρα πολύ. Εγώ ήθελα να "ψηθώ" στο ρεπορτάζ και ήταν κάτι που με συμβούλευε και ο δάσκαλός μου, ο Κακαουνάκης».

Σε κάποιο άλλο σημείο παραδέχεται...

"Όταν δουλεύεις στην τηλεόραση, κάποια στιγμή, αφού πατήσεις σε γερές βάσεις, σε ενδιαφέρει η προβολή. Οσοι λένε το αντίθετο, τους λέω "τότε να γυρίσετε στην εφημερίδα σας". Εγώ το λέω ξεκάθαρα".

Ότι σε ενδιαφέρει η προβολή;

«Εννοώ ότι άμα δουλεύεις στην τηλεόραση, θέλεις η δουλειά σου να προβάλλεται, και κατ' επέκταση κι εσύ. Είναι λογικό. Αυτό για μένα δεν ήταν αυτοσκοπός, αλλά το είχα στο μυαλό μου.

Έπαιξε ρόλο η εμφάνισή σου, το ξανθό χρώμα μαλλιών κ.λπ.;

«Ναι. Μας αρέσει να βλέπουμε ωραία πράγματα στην τηλεόραση. Εγώ προτιμώ να πουν για μένα "τι γλυκιά κοπέλα" παρά "τι όμορφη". Γιατί η όμορφη μπορεί να είναι και απρόσιτη και κρύα. Βλέπω πολλές κοπέλες στην τηλεόραση που είναι απλησίαστες».

Ο Κακαουνάκης τι σου είπε;

«Ήταν ο άνθρωπος που μου είχε συμβουλεύσει παλιά να μην κάνω τηλεόραση από τώρα γιατί είμαι πολύ μικρή. Παρ' όλα αυτά, μου είπε ότι άμα θέσω τις βάσεις μου, θα αποδείξω ότι δεν είμαι απλά μια ξανθιά, αλλά κάτι παραπάνω. Βέβαια, θεωρεί ότι είναι νωρίς ακόμα, αλλά από την άλλη ότι είναι και μια καλή ευκαιρία για μένα. Και το γεγονός ότι κάνω τη συμπαρουσίαση το καλοκαίρι δεν σημαίνει ότι και το Σεπτέμβριο θα κάνω συμπαρουσίαση ή θα έχω δική μου εκπομπή».

Αρνητικές αντιδράσεις παρατήρησες από συναδέλφους σου, γιατί, κακά τα ψέματα, επέλεξαν εσένα που ούτε μονόλεπτο δελτίο δεν είχες πει;

«Παρατήρησα αυτές τις αντιδράσεις αλλά μου φάνηκε κάτι απόλυτα φυσιολογικό. Κι εγώ θεωρώ ότι ένας άνθρωπος που λέει "εγώ έχω δουλέψει 10 χρόνια. Γιατί να πάρουν εκείνη;" έχει δίκιο. Το θέμα είναι ότι κάποιοι είναι πιο τυχεροί. Ε, εγώ ήμουν τυχερή».

Επετηρίδα υπάρχει σ' αυτή τη δουλειά;

«Δεν σημαίνει ότι άμα είσαι 20 χρόνια σ' αυτή τη δουλειά θα έχεις και τις καλύτερες προτάσεις. Παίζουν όλα ρόλο, η τύχη, το τάιμινγκ, η εξωτερική εμφάνιση. Τη δεδομένη στιγμή δεν επέλεξαν τη μαχόμενη ρεπόρτερ που πάει στις αποστολές. Επέλεξαν μία κοπέλα συμπαθητική, φιλική, προσιτή, που δεν ξέρει πολλά από ρεπορτάζ, άλλα έχει το ζήλο να μάθει, κι αυτό το καταλαβαίνει ο κόσμος».

Οι καλοκαιρινοί παρουσιαστές των πρωινών έχετε τα προβλήματα που είχαν με τις ζωντανές συνδέσεις οι χειμερινοί;

«Κοίτα να δεις που εγώ στο παρελθόν το είχα κάνει αυτό».

Να πάρεις καλεσμένο άλλης εκπομπής;

«Δεν τον είχα πάρει. Μια φορά έκανα το λάθος να μπλεχτώ στα γρανάζια αυτής της νοοτροπίας, ότι εμείς πρέπει να έχουμε πρώτοι π.χ. τη γριά, το σούπερ θέμα, γιατί αν προλάβουν οι άλλοι κάτι τρέχει στα γύφτικα. Είχα πάει σε ένα ζωντανό όπου με είχαν στείλει στις 3 το πρωί, είχα στήσει καραούλι απ' έξω για να βγάλω πρώτη σε ζωντανό την κυριούλα που την είχαν κλέψει και δείρει. Και σκάει ο ΑΝΤ1 κι ενώ ήμουν έτοιμη, καλωδιωμένη με την κυριούλα, μου λένε "εμείς θα το βγάλουμε πρώτοι". Και με ύπουλο τρόπο αρχίζει ο δημοσιογράφος να μιλάει σε ζωντανή σύνδεση και τα παίρνω στο κρανίο και μπαίνω μπροστά στην κάμερά τους! Είχε γίνει και θέμα. Αλλά, ήταν λάθος μου, ήταν χαζό».

Στον επαγγελματικό σου χώρο, που λες «όχι»;

«Δεν μου αρέσει οι συνεργάτες και οι προϊστάμενοί μου να μου μιλούν άσχημα. Οταν δω μια άσχημη συμπεριφορά, θα πω "όχι" και ό,τι δεν μου αρέσει, το αλλάζω. Δεν κάνω καβγά, απλώς φεύγω».

Πώς πιστεύεις ότι σε βλέπουν οι συνάδελφοί σου;


«Θεωρώ ότι κάποιοι με συμπαθούν, κάποιοι με αντιπαθούν. Στη δουλειά αυτή δεν μπήκα για να κάνω φιλίες ή έχθρες. Τελικά, έχω φίλους στο χώρο, μετρημένους στα δάχτυλα. Από κει και πέρα ας λένε ό,τι θέλουν, δεν με νοιάζει. Εγώ προστατεύω τον εαυτό μου. Και είμαι της άποψης ότι καλύτερη διαφήμιση είναι η δυσφήμηση».