«Θα μπορούσαν οι οικονομίες της ευρωζώνης να σηκώσουν το βάρος μιας ευρωπαϊκής Lehman Brothers;» διερωτάται σε άρθρο στην Ιnternational Herald Tribune ο αρθογράφος Λάντον Τόμας.

Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό και πολύ περισσότερο η χρονική συγκυρία δεν είναι τυχαία. Μόλις πριν από δύο ημέρες η μετοχή του γαλλικού κολοσσού Societe Generale βυθίστηκε κατά 15% λόγω της φήμης που είχε διαδοθεί ότι θα «λυγίσει» υπό το βάρος της έκθεσης στο ελληνικό και ιταλικό χρέος.

Η πληροφορία μπορεί να διαψεύστηκε αργότερα όμως η ανησυχία παραμένει. Και αυτό διότι σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Ινστιτούτου Peterson το βραχυπρόθεσμο χρέος (που πρέπει να αποπληρωθεί μέσα σε δύο χρόνια) των 90 μεγαλύτερων χρηματοπιστωτικών οργανισμών της Ευρώπης υπερβαίνει το ήμισυ του ΑΕΠ ολόκληρης της ευρωζώνης αγγίζoντας τα 4,7 τρισ. ευρώ.

Ένας ακόμα παράγοντας ανησυχίας για το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης που επικρατεί μεταξύ των τραπεζών και έχει ως αποτέλεσμα να μην δανείζει η μία την άλλη, αλλά όλες μαζί να εξαρτώνται από την ΕΚΤ. Είναι χαρακτηριστικό, αναφέρει η αμερικανική εφημερίδα, ότι μόνο την περασμένη Τετάρτη οι τράπεζες της ευρωζώνης δανείστηκαν μέσω των «εργαλείων διευκόλυνσης» της Φρανκφούρτης περισσότερα από 4 δισ. ευρώ ενώ μία ημέρα πριν είχαν δανειστεί 2 δισ. ευρώ.

Οι κεντρικοί τραπεζίτες της ευρωζώνης αλλά και οι επικεφαλής των μεγαλύτερων ευρωπαϊκών τραπεζών επαναλαμβάνουν ότι «το σύστημα έχει στέρεες βάσεις» και επικαλούνται ως απόδειξη τα τελευταία τεστ αντοχής.

Μόνο που τα stress test πραγματοποιήθηκαν με βάση το «μετριοπαθές σενάριο» της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους. Τώρα πλέον μοιάζει όλο και πιο πιθανό ότι η Ελλάδα δεν θα αποτελέσει τη μοναδική εξαίρεση αλλά θα προστεθούν κι άλλες χώρες στο «χορό της αναδιάρθρωσης».

Ακόμα χειρότερα, σύμφωνα με το δημοσίευμα στο in.gr, μετά την πρόσφατη υποβάθμιση των ΗΠΑ κι άλλες χώρες με την ανώτερη βαθμίδα αξιολόγησης βρίσκονται στο στόχαστρο των οίκων και πιο συγκεκριμένα η Γαλλία.

Στην πραγματικότητα οι κυβερνήσεις βρίσκονται σε ένα φαύλο κύκλο. Ακόμα και αν δεν υποβαθμιστεί καμία άλλη χώρα, οι κυβερνήσεις θα κληθούν να ενισχύσουν την κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών προκειμένου αυτές με τη σειρά τους να αντέξουν το βάρος των χρεών που έχουν συσσωρεύσει.

Διαφορετικά η κατάρρευση μιας τράπεζας θα είναι εξαιρετικά πιθανή. Αν όμως οι κυβερνήσεις στηρίξουν τις τράπεζές τους τότε θα αυξηθούν τα δημόσια χρέη των χωρών της ευρωζώνης και τότε ένας νέος γύρος αναταραχών και υποβαθμίσεων θα έχει μόλις αρχίσει.

«Αυτό που μου προκαλλεί κατάπληξη ως προς την κρίση είναι ο μεγάλος αριθμός των αυτοεκπληρούμενων προφητειών» αναφέρει ο οικονομικός σύμβουλος της Κομισιόν Πολ ντε Γκράουβε.