Για μία χρονιά με αντίξοες συνθήκες έκανε λόγο ο Θοδωρής Γκάτζιος, μετά το τέλος του τελευταίου αγώνα του πρωταθλήματος με αντίπαλο την Καλλιθέα.

Ο υπηρεσιακός τεχνικός του ΑΟΧ ανέφερε αναλυτικά τα εξής: «Η χρονιά έφτασε στο τέλος της… Για μένα προσωπικά ήταν ίσως η πιο ψυχοφθόρα χρονιά που έχω ζήσει στον αθλητισμό, είτε σαν προπονητής στίβου, είτε αναγκαστικά φέτος σε κάποιους αγώνες, ως προπονητής. Είδα κι έμαθα πάρα πολλά από τη φετινή χρονιά. Κάθισα εις γνώσιν μου στο τέλος ώστε να παλέψω και εγώ γι’ αυτή την ομάδα. Ήμουν ένας από τους συντελεστές της ανόδου της ομάδος στη Β’ Εθνική μετά από 32 χρόνια και δεν ήθελα να ήμουν ένας από αυτούς που θα έπεφτε… Η ομάδα σώθηκε με αντίξοες συνθήκες. Κυριολεκτικά, ήμασταν μόνοι μας. Υπήρχε ένας άνθρωπος, ο οποίος όλο πλήρωνε, δεν ήταν από τα Χανιά. Ήρθε, πλήρωνε συνέχεια και οι περισσότερες δεν ήταν από δικές του υποχρεώσεις, με συνέπεια όμως αυτά τα λεφτά να λείπουν από την τωρινή ομάδα. Αναγκαστήκαμε να πάρουμε την ομάδα στην Αθήνα, διότι ξαφνικά βρεθήκαμε 18 άτομα στο δρόμο. Εγώ ειδοποιήθηκα στις 2 η ώρα ότι στις 5 πρέπει να αφήσω το σπίτι…  Παρόλα αυτά, όσο μπόρεσα, μάζεψα την ομάδα, με όχι θετικά αποτελέσματα. Το κυριότερο όμως είναι ότι αυτή η ομάδα θα είναι του χρόνου στη Β’ Εθνική, είτε είμαι εγώ σε κάποιο μέρος του τιμ, είτε είναι κάποιος άλλος. Όμως θα έχει λόγο στη Β’ Εθνική, αλλιώς θα ήταν στην αφάνεια… Αυτό είναι σημαντικό.

Ο κόσμος που ήξερα από την προηγούμενη φορά που ήμουν στα Χανιά δεν ήταν ο ίδιος. Με μ.ο. εισιτηρίων 50, 60, 70 δεν μπορεί να λειτουργήσει μια ομάδα, όταν ο κόσμος δεν είναι κοντά -δεν ρίχνω στον κόσμο μομφή, αυτή ήταν η επιλογή του. Οι παράγοντες από τα Χανιά δεν ήταν και αυτοί κοντά στην ομάδα κι έτσι έφτασε, μετά λύπης μου, να είμαστε σήμερα με 11 παίκτες, εκ των οποίων οι δύο να είναι τερματοφύλακες. Αυτό οφείλεται στο ότι σε αυτή η προσπάθεια που κάναμε στο β’ γύρο πήραμε κάρτες και κρατούσαμε τους παίκτες για τις τελευταίες αγωνιστικές και όταν σωθήκαμε όλες οι τιμωρίες ήρθαν μαζεμένες. Από αυτή την ομάδα που είδατε σήμερα, έλειπαν 7-8 παίκτες Α’ επιλογής. Το ίδιο και στο παιχνίδι με τον Απόλλωνα, αλλά και στα Τρίκαλα, που υποστήκαμε την πιο βαριά ήττα και το δέχομαι και την πήρα εγώ στην πλάτη μου χωρίς να έχω την ευθύνη που μου αναλογεί. Σας είπα από την πρώτη φορά που ήμουν προπονητής ότι εγώ δεν είμαι προπονητής ποδοσφαίρου. Είμαι προπονητής φυσικής κατάστασης. Γι’ αυτό ήρθα να κριθώ… Πολλές συγκυρίες όμως φέτος με ανάγκασαν ώστε να κοουτσάρω αυτή την ομάδα. Δεν θα το ξανακάνω και δεν μπορώ να πω τι θα γίνει την επόμενη μέρα. Αυτό είναι κάτι που εξαρτάται από τους παράγοντες, θα δούμε όμως…

Κλείνω με την ευχή να τελειώσουν αυτές οι περιπέτειες για τα Χανιά, να μείνει η ομάδα τελικά στη Β’ Εθνική και να βρει επιτέλους πραγματικά αυτή η ιστορική ομάδα το δρόμο της… Έγινα και εγώ φίλαθλος αυτής της ομάδας με τις τόσες δυσκολίες που είχαμε φέτος. Δεν μπορώ να πω τίποτε άλλο, ευχαριστώ…»