Η τελευταία στήλη του έτους προσφέρεται για ανασκόπηση των γεγονότων, αναστοχασμό των πεπραγμένων και επανεξέταση των όσων μας συνέβησαν κατά τη διάρκεια του έτους που φεύγει. Σκοπός της πνευματικής αυτής άσκησης η προσπάθεια αποφυγής των δυσάρεστων καταστάσεων στις οποίες μας οδήγησαν τα λάθη και οι παραλήψεις μας. Η φετινή στήλη δεν μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση.

Η χρονιά που φεύγει θα μπορούσε να θεωρηθεί από τους ιστορικούς του μέλλοντος σαν η χρονιά που η Ελλάδα ωρίμασε, το έτος στο οποίο η πραγματικότητα θριάμβευσε επί των επιθυμιών. Μπορεί το καλοκαίρι του 2015 να συντελέσθηκε (με την περίφημη κωλοτούμπα) η ευρωπαϊκή στροφή του συνόλου του πολιτικού κόσμου στην Ευρώπη, οι Έλληνες όμως δεν αντελήφθησαν κάποια διαφορά στην καθημερινότητα τους το έτος εκείνο. Αυτό, γιατί η «αντίσταση» στις αξιολογήσεις των θεσμών καθυστέρησαν τη λήψη μέτρων, η πλειοψηφία των οποίων άρχισαν να  εφαρμόζονται τη φετινή χρονιά. Μοναδικό αποτέλεσμα των καθυστερήσεων, η αύξηση της δυσπιστίας των εταίρων, η αύξηση του τελικού λογαριασμού που πληρώνουμε όλοι μας και η υπερφορολόγηση των πάντων προκειμένου να δημιουργηθούν τα Χριστουγεννιάτικά «δωράκια». Οι ιδεολογικές ήττες, η αποκάλυψη των αριστερών αυταπατών, αλλά κυρίως η αποκάλυψη του γεγονότος πως και αυτοί Έλληνες είναι, το ίδιο φερέγγυοι ή αφερέγγυοι, τίμιοι ή κλέφτες, κύριοι ή λαμόγια με τους υπόλοιπους, έριξαν τους κυβερνητικούς στα σκοινιά. Δυστυχώς οι αντιδράσεις πλέον είναι σπασμωδικές, στόχος η περιχαράκωση, η συγκράτηση δυνάμεων ανεξαρτήτως τιμήματος. Μετά τον αναπληρωτή της Υγείας που διεκδικεί το ακαταλόγιστο, για πρώτη φορά είδαμε υπουργό Παιδείας απαξιωτικά να διαπληκτίζεται με πρυτανικές αρχές, για πρώτη φορά είδαμε υπουργό της Δικαιοσύνης να «νουθετεί» ανώτατους δικαστικούς, για πρώτη φορά είδαμε πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας να καταγγέλλει ωμές παρεμβάσεις στο έργο της Δικαιοσύνης. Θυμίζω ότι ειδικά η δικαιοσύνη είναι το αποκούμπι του φτωχού και του αδύναμου, στο όνομα του οποίου η ισχυρή κυβέρνηση πολεμά τη…  δικαιοσύνη. Είναι όμως ο νέος διχασμός που επιχειρείται αναπόφευκτος;

Την περασμένη Τρίτη ο Αλέξης Παπαχελάς φιλοξενούσε στους Φακέλους τον Αλβανίας Αναστάσιο, τον αξιότερο κατά τη γνώμη μου ιεράρχη της ορθοδοξίας. Με γλώσσα κρυστάλλινη και κατανοητή ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος άνοιξε την καρδιά του προσπαθώντας να καταπραΰνει τις δικές μας καρδιές. Προς το τέλος της συνέντευξης του ζητήθηκε να πει κάτι στο μέσο Έλληνα, αυτόν που απελπισμένος σήμερα δεν βλέπει φως για το τέλος της κρίσης. Η απάντηση του Αναστάσιου  συγκλονιστική: Είναι απλό, είπε, μην εξοικειωθείτε με την παρακμή, κάντε αντίσταση ποιότητας στην καθημερινότητα σας. Καθένας από τον δικό του τομέα να αντισταθεί στην παρακμή, να προσπαθήσει να κάνει τη δουλειά του σωστά, να γίνει καλύτερος. Μακάρι να τον ακούσουμε.

Υ.Γ. Η στήλη θα πάρει το πολυτιμότερο δώρο της σύγχρονης εποχής: δύο εβδομάδες ελεύθερο χρόνο. Χαρούμενα Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά.  

Κώστας Ν. Πολυχρονάκης
Director of Operations