Οι αεροπορικές εταιρείες που κατευθύνουν τους επιβάτες τους να επιβιβάζονται βάσει μιας ακολουθίας που αρχίζει από τις θέσεις 30F, 28F, 26F και τελειώνει στις 5C, 3C, 1C, μπορεί να κάνουν μεγάλη οικονομία μειώνοντας τον χρόνο που παραμένει το αεροπλάνο στο έδαφος.

Ενας πολύπλοκος αλγόριθμος που επινοήθηκε από έναν αμερικανό αστροφυσικό φαίνεται πως διπλασιάζει την ταχύτητα επιβίβασης στο αεροπλάνο. Ο δρ Τζέισον Στέφεν, επιστήμονας στο Εθνικό Εργαστήριο Επιτάχυνσης Fermi στο Ιλινόι, εφάρμοσε μαθηματικά μοντέλα για να λύσει το πρόβλημα της αποτελεσματικότερης επιβίβασης σ' ένα Boeing.

Τα Νέα αναφέρουν ότι η λύση του απαιτεί από τους επιβάτες να επιβιβάζονται από το πίσω μέρος του αεροπλάνου κατά εναλλασσόμενες σειρές καθισμάτων, καταλαμβάνοντας πρώτα τα καθίσματα στα παράθυρα στη μια πλευρά της καμπίνας. Το αυτό επαναλαμβάνεται για την άλλη πλευρά της καμπίνας, μετά για τα μεσαία καθίσματα και μετά για τα καθίσματα στον διάδρομο. Σε ένα τεστ που έγινε για λογαριασμό μιας επιστημονικής εκπομπής της αμερικανικής τηλεόρασης, η Μέθοδος Στέφεν μείωσε στο μισό τον χρόνο επιβίβασης σε σχέση με τη χρήση συμβατικών συστημάτων.

Ο συνηθισμένος τρόπος επιβίβασης είναι να καλούνται οι επιβάτες κατά ομάδες: πρώτα οι σειρές 21-30 σ' ένα αεροσκάφος στενής ατράκτου και ακολουθούν οι σειρές 11-20 και 1-10.

Ομως δοκιμές που έγιναν έδειξαν πως με τη μέθοδο αυτή χρειάζονται 414 δευτερόλεπτα, σχεδόν επτά λεπτά, για να γεμίσει ένα Boeing 757. Η εντελώς τυχαία επιβίβαση, χωρίς προκαθορισμένες θέσεις (το σύστημα που εφαρμόζουν πολλές αεροπορικές εταιρείες χαμηλού κόστους) έφερε πολύ καλύτερο αποτέλεσμα, με 284 δευτερόλεπτα.

 Η Μέθοδος Στέφεν επέτρεψε την επιβίβαση των επιβατών σε μόλις 216 δευτερόλεπτα, με ρυθμό τριών δευτερολέπτων ανά επιβάτη. Αν εφαρμοστεί σε ένα τυπικό αεροσκάφος 180 θέσεων, η προσέγγιση αυτή μπορεί να μειώσει κατά εννέα λεπτά τον χρόνο που περνάει στο έδαφος κάθε αεροσκάφος. Σε έναν χρόνο, εξοικονομούνται έτσι δύο εβδομάδες - αξίας 1,13 εκατ. ευρώ - ανά αεροπλάνο.