Εδώ και χρόνια έχει ξεκινήσει η συζήτηση σχετικά με την ανάγκη ύπαρξης κυλικείου ή κάποιας άλλης παρεμφερούς δραστηριότητας στην πλατεία Μικρασιατών, οι εργαζόμενοι στην οποία εκτός των άλλων θα χρησιμεύουν όχι σαν φύλακες, αλλά σαν μάτι στην περιοχή. Η αποκαρδιωτική εικόνα της τεράστιας και κακοσχεδιασμένης τσιμεντένιας πλατείας, στην οποία ωστόσο συγκεντρώνονται εκατοντάδες παιδιά για παιχνίδι και κοινωνικοποίηση «κραυγάζει» για την ανάγκη υλοποίησης του έργου. Παρόλα αυτά το πράγμα κάπου έχει «σκαλώσει» πιθανότατα για μικροπολιτικούς λόγους, η πρόταση όμως που διατύπωσε ο κ. Θοδωρής Νίνος όχι μονάχα αφοπλίζει κάθε εναντίον επιχείρημα, αλλά προσθέτει ένα κατά τη γνώμη μου μοναδικό ατού στην πάλαι ποτέ των γραμμάτων πολιτεία μας. 

«Δεδομένης της εξαιρετικής, προσπάθειας του Συλλόγου Γονέων και Φίλων Ατόμων με Αυτισμό που κάνουν δράσεις και προσπαθούν να πετύχουν να μπουν τα παιδιά αυτά με ίσους όρους μέσα στην κοινωνία, στην πλατεία αυτή θα μπορούσε να έχει γίνει ένα σημείο συνάντησης, ένα καφέ, το οποίο δεν θα το πάρει επιχειρηματίας, αλλά θα δοθεί με κόστος του δήμου να το λειτουργούν τα παιδιά του συλλόγου, ή ακόμα και του Συλλόγου Αγάπη». Η πρόταση του Θοδωρή φέρνει σε πρώτο επίπεδο τα ιδιαίτερα αυτά παιδιά κοντά στα υπόλοιπα, βοηθώντας τόσο στην αποδοχή και την κοινωνικοποίηση τους, όσο και στην ικανοποίηση τη δική τους και των οικογενειών τους για φυσιολογική ζωή. Βοηθά επίσης οικονομικά τους οργανισμούς που οι ίδιες οι οικογένειες έχουν στήσει, να προσλάβουν τους ειδικούς επιστήμονες που τόση ανάγκη έχουν τα παιδιά τους. Εκτός όμως της ουσίας υπάρχει και η επικοινωνιακή διάσταση του εγχειρήματος που κάθε άλλο παρά αμελητέα είναι. Η πολιτεία μας στέλνει ηχηρό μήνυμα σ’ ολόκληρη την οικουμένη για μια εναλλακτική, πρωτοποριακή προσέγγιση των ατόμων αυτών. Όχι μόνο τους δίδει χώρο ισότιμης έκφρασης, παρουσίας και δημιουργίας, αλλά με μοναδικό κόστος την πληρωμή του ηλεκτρικού φτιάχνει εκ του μηδενός μια αυτοτροφοδοτούμενη κοινωνική παροχή. Πιστεύω, εύχομαι και ελπίζω να μην κολλήσουμε σε μικροπρέπειες τύπου «ο ένας ή ο άλλος έκανε την πρόταση», αλλά το δημοτικό συμβούλιο να επιληφθεί άμεσα του θέματος, ώστε την καλοκαιρινή περίοδο να έχουμε μια ανανεωμένη πλατεία Μικρασιατών τόσο σε επίπεδο εικόνας, όσο και σε επίπεδο παρουσίας και κοινωνικής αλληλεγγύης, ένα χώρο όπου τα παιδιά θα παίζουν, οι έφηβοι θα φλερτάρουν και οι ενήλικες θα ξεκουράζονται. Πάνω απ΄ όλα όμως θα δημιουργήσουμε στην καρδιά της πολιτείας μας έναν χώρο ανάτασης ψυχής.

Υ.Γ. Η παρέμβαση του ΣΥΝΠΟΛΙΣ για τον ελλιπή φωτισμό μνημείων και δρόμων αναδεικνύει δυστυχώς την ανεπάρκεια μας στην συντήρηση όσων δημιουργούμε. Δεν μπορώ να πιστέψω πως είναι θέμα προσωπικού, ας βγει για τα βασικά, τα του κέντρου της πόλης, εκεί που κινούνται οι επισκέπτες μας, μια εργολαβία. Δεν είναι δυνατόν να δίνουμε αυτή την εικόνα γιατί αδυνατούμε να αλλάξουμε μερικές καμένες λάμπες!  

Κώστας Ν. Πολυχρονάκης
Director of Operations