Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία παρουσϊασε το σχέδιο για έναν πύραυλο υγρών καυσίμων, παρόμοιο με τους πυραύλους των αποστολών Apollo της δεκαετίας του 1960, με τον οποίο θα πραγματοποιηθεί την επόμενη δεκαετία η πρώτη επανδρωμένη αποστολή σε κάποιον αστεροειδή.

Το «Σύστημα Διαστημικών Εκτοξεύσεων» (SLS), όπως ονομάζεται προσωρινά το σχέδιο του πυραύλου, απομακρύνεται από τη σχεδιαστική λογική του διαστημικού λεωφορείου, το οποίο ήταν επαναχρησιμοποιούμενο και χρησιμοποιούσε κατά την εκτόξευση βοηθητικούς πυραύλους στερεών καυσίμων.

O νέος πύραυλος του SLS επιστρέφει στην προσέγγιση του Saturn V, του γιγάντιου πυραύλου υγρών καυσίμων που μετέφερε τους πρώτους ανθρώπους στη Σελήνη.

«Επιστρέφουμε στο μέλλον με μια αξιόπιστη τεχνολογία υγρών καυσίμων» σχολίασε ο Σκοτ Χάμπαρντ, καθηγητής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ και πρώην αξιωματούχος της NASA.

Εκτός του ότι θα προσφέρει πολύ μεγαλύτερη προωθητική ισχύ, ο νέος πύραυλος θα είναι πιθανώς πιο ασφαλής από τα διαστημικά λεωφορεία: σε αντίθεση με τους πυραύλους στερεών καυσίμων, οι οποίοι είναι αδύνατο να απενεργοποιηθούν μετά την πυροδότηση, οι κινητήρες υγρών καυσίμων μπορούν να απενεργοποιηθούν σε περίπτωση ανωμαλίας.

Ένα ελάττωμα στους βοηθητικούς πυραύλους στερεών καυσίμων είχε εξάλλου προκαλέσει την καταστροφή του διαστημικού λεωφορείου Challenger το 1986.

Λίγο πριν παρουσιαστεί επίσημα το σχέδιο  του SLS από την κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα, τα βασικά χαρακτηριστικά του πυραύλου και το χρονοδιάγραμμα για τη χρήση του αποκαλύφθηκαν σε επίσημα έγγραφα που περιήλθαν στην κατοχή του Associated Press:

  • Η πρώτη μη επανδρωμένη εκτόξευση προγραμματίζεται για το 2017 και η πρώτη επανδρωμένη για το 2021.
  • Η πρώτη επανδρωμένη αποστολή σε κάποιον αστεροειδή θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί το 2025, ενώ οι πρώτες επανδρωμένες αποστολές στον Άρη θα μπορούσαν να ακολουθήσουν τη δεκαετία του 2030.
  • Η NASA θα δαπανά γύρω στα 3 δισ. δολάρια το χρόνο για να κατασκευάζει και να εκτοξεύει έναν πύραυλο ανά έτος για περίπου 15 χρόνια.
  • Σε πρώτη φάση ο πύραυλος SLS θα μπορεί να μεταφέρει φορτία 77 έως 110 τόνων, ενώ αργότερα θα μπορούσε να φτάσει ακόμα και τους 165 τόνους. Συγκριτικά, ο Saturn V μπορούσε να σηκώσει 130 τόνους και το διαστημικό λεωφορείο μόλις 27 τόνους.
Στην κορυφή του πυραύλου θα βρίσκεται τοποθετημένη το «Πολυχρηστικό Όχημα Προσωπικού», μια εξαθέσια κάψουλα της οποίας το σχέδιο δεν έχει οριστικοποιηθεί.

Στον ISS με το ιδιωτικό Liberty

Ο πύραυλος SLS διαδέχεται το σχεδιασμό για τον πύραυλο Ares που θα μετέφερε τους Αμερικανούς πίσω στη Σελήνη, σύμφωνα με τον σχεδιασμό του τέως προέδρου Τζορτζ Μπους, τον οποίο τελικά ακύρωσε ο Ομπάμα.

Παρόλα αυτά, το σχέδιο του Ares δεν καταλήγει στον καλάθι των αχρήστων: Την Τρίτη η NASA υπέγραψε συμφωνία με την Alliant Techsystems (ΑΤΚ), την εταιρεία που κατασκεύαζε τους βοηθητικούς πυραύλους του διαστημικού λεωφορείου, για την ανάπτυξη ενός διαφορετικού πυραύλου με την ονομασία Liberty, βασισμένου εν μέρει στο σχέδιο του Ares.

To κατώτερο στάδιο του Liberty θα αποτελείται από πυραυλοκινητήρες στερεών καυσίμων, παρόμοιους με αυτούς του διαστημικού λεωφορείου, ενώ το ανώτερο στάδιο θα αποτελείται από πυραυλοκινητήρες υγρού υδρογόνου και οξυγόνου, όμοιους με αυτούς που χρησιμοποιούν οι ευρωπαϊκοί πύραυλοι Ariane 5 της Astrium.

Μετά τις πρώτες δοκιμές του πυραύλου, η NASA ουσιαστικά θα νοικιάζει τον Liberty για αποστολές στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Εκτός από την ATK, τουλάχιστον τέσσερις ακόμα εταιρείες έχουν εξασφαλίσει συμβόλαια με τη NASA για τον ανεφοδιασμό του σταθμού.

Μετά την απόσυρση των διαστημικών λεωφορείων φέτος το καλοκαίρι, η NASΑ δεν έχει δικό της όχημα για διαστημικές αποστολές -οι αστροναύτες της εκτοξεύονται στον ISS με τα ρωσικά Soyuz.


Ο πύραυλος Liberty θα είναι ένα «υβρίδιο» του διαστημικού λεωφορείου και του Ariane 5