«Πρέπει να στήσουμε ένα άγαλμα στη Ναφισατού Ντιαλό». Τη φράση αυτή δεν την εκστόμισε κάποιος προσκείμενος στον Νικολά Σαρκοζί την επομένη του σκανδάλου στο ξενοδοχείο «Σοφιτέλ», αλλά κάποιος προσκείμενος στον Ντομινίκ Στρος-Καν την επομένη του σκανδάλου στο ξενοδοχείο «Κάρλτον». Κι όπως επισημαίνει η «Μοντ», πρόκειται μάλλον για μια από τις πιο ήπιες φράσεις που ακούγονται τελευταία μεταξύ των άλλοτε υποστηρικτών του DSK. «Μας εξαπάτησε.

Δεν θέλω να ξανακούσω γι' αυτόν», δηλώνει μια πρώην οπαδός του. Μια άλλη, η βουλευτής Σαντρίν Μαζετιέ, θεωρεί αδιανόητο ότι δεν είχε καταλάβει τίποτα. «Είναι σαν την εγκυμοσύνη, όπου το άμεσο περιβάλλον δεν βλέπει τίποτα». Ο πρώην πρωθυπουργός Λοράν Φαμπιούς μίλησε την περασμένη Παρασκευή για «θλίψη». Ακόμη κι ο Ζαν-Κριστόφ Καμπαντελίς, άλλοτε δεξί του χέρι, αρνείται να τον υποστηρίξει. «Αυτή την ώρα», λέει, «δεν θέλω ούτε να τον καταδικάσω ούτε να τον δικαιολογήσω».

Αφορμή γι' αυτόν τον καταιγισμό δηλώσεων δεν είναι κάποια καινούργια αποκάλυψη για την περιβόητη υπόθεση της καμαριέρας. Ούτε η εμπλοκή του πρώην διευθυντή του ΔΝΤ σε κάποιο νέο σκάνδαλο που θα μπορούσε να τον οδηγήσει στη φυλακή. Στην υπόθεση μαστροπείας του ξενοδοχείου «Κάρλτον», την οποία ερευνά η εισαγγελία της Λίλλης, ο DSK δεν είναι προς το παρόν παρά ένας από τους πελάτες. Ενας άνθρωπος που συναντούσε πόρνες σε ξενοδοχεία και νάιτ-κλαμπ του Παρισιού, χωρίς να διστάζει να οργανώνει και σουαρέ στα γραφεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ουάσιγκτον.

Δεν αποτελεί ασφαλώς δική του ευθύνη ότι ο Νταβίντ Ροκέ, ένας επιχειρηματίας από τη Λίλλη που οργάνωνε τα ταξίδια, περνούσε μέρος των εξόδων στην εταιρεία του γράφοντας «DSK» στις αποδείξεις. Ούτε υπάρχουν ενδείξεις ότι είχε υποσχεθεί σ' ένα άλλο μέλος του κυκλώματος, τον αστυνομικό διοικητή Κριστόφ Λαγκάρντ, ότι θα τον έκανε υπουργό αν κέρδιζε την προεδρία.

Ολα αυτά ερευνώνται από τις αρχές. Κι αν δεν αποδειχθεί σχέση του με μαστροπεία, κατάχρηση ή ξέπλυμα χρήματος, ο Στρος-Καν δεν έχει τίποτα να φοβηθεί. Το πολύ πολύ να διαπιστωθεί ότι η ανταλλαγή συντρόφων αποτελεί το ανώτατο στάδιο του σοσιαλισμού, όπως σαρκάζει η «Λιμπερασιόν». Αυτό που δεν μπορούν όμως να χωνέψουν οι Σοσιαλιστές είναι ότι ήταν τόσο δύσκολο να έρθουν σε επαφή με τον παραλίγο υποψήφιο του κόμματός τους για την προεδρία, τη στιγμή που από το γραφείο του στην Ουάσιγκτον περνούσε ένας στρατός από αστυνομικούς, επιχειρηματίες και - κυρίως - πόρνες. «Από Καζανόβας έγινε ερωτομανής, και στη συνέχεια πορνογράφος», λέει μια παλιά του συνεργάτις.

Ο DSK είναι αυτές τις ημέρες ένας άνθρωπος πολύ μόνος. Η γυναίκα του, η Αν Σενκλέρ, μένει τελευταία στο σπίτι τους στο Μαρακές. Κι εκείνος σπάνια βγαίνει από το σπίτι του στην Place des Vosges. Οι επισκέπτες είναι ελάχιστοι, το τηλέφωνο δεν κτυπάει πια. Κι εκείνο το σκίτσο του Plantu που τον απεικονίζει ως έναν λάγνο γέρο με ρόμπα κι ένα χρησιμοποιημένο προφυλακτικό στο πάτωμα δεν του άρεσε καθόλου.

(Τα Νέα)