«Ο πραγματικός κίνδυνος για την παγκόσμια οικονομία είναι οι ΗΠΑ να προχωρήσουν σε λανθασμένες πολιτικές επιλογές και να οδηγηθούν, όπως η Ευρώπη, σε ύφεση».

Τάδε έφη Michael Hartnett, πρόεδρος της επιτροπής επενδυτικών ερευνών της Bank of America/Merrill Lynch. Kαι στα λόγια του κρύβεται η πραγματική εικόνα που έχουν οι αγορές για την πορεία της ευρωπαϊκής οικονομίας και για τις επιλογές των Ευρωπαίων πολιτικών ηγετών.

Οι κινήσεις Γερμανίας και Γαλλίας, όσο κι αν καταβάλλεται προσπάθεια να εμφανιστούν ως οι αναγκαίες και ικανές για να αντιμετωπίσουν την κρίση χρέους στην Ευρώπη και να διασφαλίσουν τη συνοχή της Ευρωζώνης, στην πράξη αποδοκιμάζονται. Προσωρινά τα κέρδη για τη Γερμανία, που έφτασε να δανείζεται με ιστορικά χαμηλά επιτόκια. Τα ελλείμματα του ευρωπαϊκού Νότου είναι τα πλεονάσματα του Βορρά. Αλλά όχι επί μακρόν ακόμα …

Ο Γάλλος πρωθυπουργός έσπευσε να τονίσει πως η χώρα του δεν θα εγκαταλείψει το ευρώ, ούτε θα επηρεασθεί από την αναίτια – βιάστηκε να τη χαρακτηρίσει πριν τη δει – υποβάθμιση της αξιολόγησής της από τους αμερικανικούς οίκους. Ξέρει ότι αυτή είναι η επόμενη κίνηση στη σκακιέρα των αγορών και το πρώτο πλήγμα στην καρδιά του ευρώ, στον σκληρό πυρήνα της Ευρωζώνης. Και μαζί θα είναι το καίριο πλήγμα στο «οπλοστάσιο» της Ευρώπης για τη διάσωση των μελών της, αφού το … χαμένο ΑΑΑ της Γαλλίας θα συμπαρασύρει και την αξιολόγηση των Ταμείων Στήριξης. Πριν καν ενεργοποιηθούν επί της ουσίας!

Οι Financial Times φιλοξένησαν άρθρο του μεγάλου επενδυτή John Paulson, ο οποίος ευθέως δηλώνει πως «η ευρωπαϊκή αγορά κρατικού χρέους βρίσκεται σε επικίνδυνη ζώνη, το κόστος δανεισμού Ιταλίας και Ισπανίας βρίσκεται σε μη βιώσιμα επίπεδα και οι προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με τις αγορές κρατικών ομολόγων στη δευτερογενή αγορά αποδεικνύονται αναποτελεσματικές».

Ο εκ των κορυφαίων διαχειριστών κεφαλαίων του πλανήτη καλεί τους Ευρωπαίους και δη την ΕΚΤ να «εξετάσουν το ενδεχόμενο ενός προγράμματος εγγύησης των κρατικών ομολόγων ως αντίδοτο στην ευρωπαϊκή κρίση χρέους». Αλλά σε Βερολίνο και Παρίσι οι πολιτικοί … γνωρίζουν καλύτερα!

Η αλήθεια είναι ότι ακριβώς επειδή έχουν επίγνωση των επιλογών τους, Σαρκοζί και Μέρκελ προσπαθούν τώρα να κάνουν κι άλλες κινήσεις. Όπως ανακοίνωσε αργά το βράδυ της Πέμπτης ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν Βαν Ρομπάι θα συγκαλέσει άτυπο ευρωπαϊκό συμβούλιο έως τις αρχές Φεβρουαρίου του 2012, με αντικείμενο την ανάπτυξη. «Νομίζω ότι σε περιόδους στασιμότητας, σε περιόδους οιονεί ύφεσης, είναι πολύ σημαντικό να μπαίνουν τέτοια θέματα στην ατζέντα και να μην μιλάμε μόνο για δημοσιονομική Ένωση», δήλωσε ο κ. Βαν Ρομπάι, λίγες μόνον ώρες μετά από τις ανακοινώσεις (!) της Γαλλίδας υπουργού και εκπροσώπου του Σαρκοζί κυρίας Βαλερί Πεκρές περί σύγκλησης Συνόδου Κορυφής στα τέλη Ιανουαρίου.

Όλες αυτές είναι κινήσεις «διορθωτικές». Των αδιεξόδων στα οποία οδηγούν την ευρωπαϊκή οικονομία οι προσωπικές εμμονές και επιδιώξεις των κορυφαίων ηγετών της ΕΕ.

Κι όποιος ακόμα αμφιβάλλει αρκεί να διαβάσει τις αιτιολογικές εκθέσεις της Fitch και της Standard & Poor's που το βράδυ της Πέμπτης υποβάθμισαν η μεν πρώτη 6 από τις μεγαλύτερες τράπεζες του πλανήτη (Bank of America, Barclays, BNP Paribas, Credit Suisse, Goldman Sachs και Deutsche Bank), η δε δεύτερη 10 ισπανικές τράπεζες.

«Αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις νέες προκλήσεις υπό την παρούσα θέση τους», είναι ο κοινός παρανομαστής αυτών των υποβαθμίσεων. Κάτι ανάλογο με αυτό που ισχύει και για τους Ευρωπαίους πολιτικούς …