Επιτρέψτε μου να σας μεταφέρω στο μέλλον. Όχι, δεν διαθέτω τη μηχανή του χρόνου του Γουέλς. Απλά θα προσπαθήσω να αναπαραστήσω μια ενδεχόμενη σκηνή που ίσως εξελιχθεί κάπου στον Ιούνιο στο Μέγαρο Μαξίμου.

Σε αυτή τη σκηνή ευρίσκονται οι αρχηγοί των κομμάτων που αποφάσισαν να σχηματίσουν κυβέρνηση μετά το ισοπεδωτικό αποτέλεσμα της κάλπης που όχι μόνο δεν έδωσε αυτοδυναμία αλλά ανάγκασε κάποια κόμματα να οδηγηθούν σε κυβέρνηση εθνικής ενότητας για να αποφύγουν το χάος των συνεχόμενων εκλογικών αναμετρήσεων.

Αφού λοιπόν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όρκισε τη νέα κυβέρνηση, οι αρχηγοί των κομμάτων και ο πρωθυπουργός (ας υποθέσουμε οτι είναι πάλι ο κ. Παπαδήμος), έχουν το πρώτο τετ - α - τετ με την Τρόϊκα. Η οποία Τρόϊκα έχει μπροστά της τα ντοσιέ με τα Μνημόνια και τις δεσμεύσεις των κομμάτων.

Πάλι θα υποθέσουμε οτι τα αντι-μνημονιακά κόμματα πήραν αξιοσέβαστα ποσοστά στις εκλογές αλλά η φαγωμάρα τους τα κατέστησε ανίκανα να σχηματίσουν κοινό μέτωπο κατά των Μνημονίων, οπότε και στο τραπέζι κάθονται κάποια εκ των Μνημονιακών κομμάτων που μπήκαν στη Βουλή και δέχτηκαν να στηρίξουν την κυβέρνηση συνεργασίας.

Ο κ. Τόμσεν ανοίγει το ντοσιέ του και με την πρώτη γουλιά καφέ φίλτρου που του σέρβιραν οι υπάλληλοι του Μεγάρου Μαξίμου, κοιτάζει με χαμόγελο τους αρχηγούς των κομμάτων και τον πρωθυπουργό και με μπλαζέ ύφος τους λέει, "Λοιπόν, που είχαμε μείνει πριν τις εκλογές; Α, μάλιστα. Λοιπόν προχωρούμε κανονικά στην τήρηση των συμφωνηθέντων, κύριοι;"

Οι αρχηγοί των κομμάτων κουνούν το κεφάλι τους καταφατικά. Ξέρουν οτι αν πουν "ένσταση", ο Τόμσεν θα μαζέψει τα ντοσιέ του και θα αναχωρήσει πάραυτα για να βρει την Λαγκάρντ και τους άλλους αξιωματούχους της Ε.Ε. και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Κάποιος εκ των αρχηγών των κομμάτων πάει κάτι να πει για την ύφεση, την ανεργία και τη βελτίωση των όρων του Μνημονίου. Ο Τόμσεν με το σαρδόνιο χαμόγελό του, του ρίχνει ένα ειρωνικό βλέμμα.

"Συμφωνήσατε να τηρήσετε κατά γράμμα τις δεσμεύσεις σας κι εμείς συμφωνήσαμε να σας χρηματοδοτήσουμε για κάποιο διάστημα. Υπαναχωρείτε από τη δέσμευσή σας;"

Ο αρχηγός του κόμματος ψελλίζει κάτι ακατάληπτο και μετά λέει "θα τηρήσουμε τις υποσχέσεις μας".

Το πιο πάνω σκηνικό είναι προϊόν φαντασίας και ίσως να μη γίνει ποτέ. Όμως μπορεί κάλλιστα και να συμβεί πάνω κάτω όπως το περιέγραψα. Όχι γιατί είμαι μάντης ή σεναριογράφος αλλά με βάση τα μέχρι τώρα στοιχεία.

Εκ των φαινομένων, η χώρα είναι δεσμευμένη να τηρήσει όσα την έβαλαν να τηρήσει. Στο παρελθόν, δε, οποιαδήποτε απόπειρα αλλοίωσης των συμφωνηθέντων έληξε άδοξα κατά της Ελλάδας και υπέρ των δανειστών μας. Μέχρι που για κάθε δανειακή δόση που μας έδιναν παιζόταν τέτοιο θρίλερ που θα το ζήλευε και ο Άλφρεντ Χίτσκοκ.

Μεταφερόμενοι στο παρόν, βλέπουμε οτι τα κόμματα τάζουν διάφορα στην προεκλογική περίοδο. Ο ένας εγγυάται τους μισθούς και τις συντάξεις κι ο άλλος τάζει στους αγρότες και τους χαμηλόμισθους. Ο ένας ευαγγελίζεται ανάκαμψη και έξοδο από το Μνημόνιο σε 2-3 χρόνια κι ο άλλος εθνική παλιγεννεσία.

Ειλικρινά, εύχομαι από καρδίας να τους βγουν όλα καλά και να δούμε ανάκαμψη σύντομα. Θα πρόκειται για εθνική επιτυχία και οι νικητές θα πρέπει να παραμείνουν στην εξουσία τουλάχιστον όσο ο Κιμ Γιονγκ Ουν στη Βόρειο Κορέα.

Όμως, για να δοθούν λεφτά στους πληγέντες από το Μνημόνιο και να έρθει η πολυπόθητη ανάπτυξη, πρέπει να μην έχουμε ελλείμματα και τα δημοσιονομικά μεγέθη να είναι βιώσιμα. Μέχρι στιγμής δε φαίνεται να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Ίσως μετά τις εκλογές να βγούν "κρυμμένοι άσοι" των κομμάτων και των ηγετών τους που σε αυτά τα 3 άθλια χρόνια της Τρόϊκας δεν είχαν φανερωθεί χωρίς κανείς να καταλάβει γιατί.

Όπως και να' χει το πράγμα, το ραντεβού με την Τρόϊκα δεν μπορεί να αποφευχθεί. Και εκεί θα δούμε αν πράγματι υπάρχουν "άσοι στο μανίκι" ή οι υποσχέσεις είναι κοινώς φούμαρα.

Άν, δε, καταφέρουμε τον Τόμσεν να πει "μπράβο σας, με πείσατε, ας αλλάξουμε το Μνημόνιο", να στήσουμε ανδριάντες των αρχηγών των κομμάτων έξω από τη Βουλή.

Για να μη σας πω οτι πρέπει να ετοιμάσουμε και αναμνηστικά μετάλλια και γραμματόσημα τα οποία οι μανιώδεις συλλέκτες και φιλοτελιστές πρέπει να κάνουν ανάρπαστα.

Μανόλης Μπουχαλάκης
Εκπαιδευτικός-Δημοσιογράφος