Μπορεί η Γερμανίδα καγκελάριος να ένοιωσε αρκετά μόνη κατά την άτυπη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ και νωρίτερα στη συνάντηση των G8, καθώς ο Γάλλος πρόεδρος κέρδισε τις εντυπώσεις αλλά και συμμάχους με το σχέδιό του υπέρ της ανάπτυξης στην Ευρώπη, ωστόσο η Ανγκελα Μέρκελ δεν θα το βάλει εύκολα κάτω. Ήδη, το επιτελείο της επεξεργάζεται σχέδιο έξι σημείων, με το οποίο σκοπεύει να αντεπιτεθεί στον Φρανσουά Ολάντ κατά τη Σύνοδο Κορυφής στις 28 - 29 Ιουνίου. Το σχέδιο περιλαμβάνει δομικές μεταρρυθμίσεις, με στόχο το συμβιβασμό των πολιτικών της λιτότητας και της ανάπτυξης.

Το γερμανικό Spiegel δημοσιεύει τα βασικά σημεία αυτού του σχεδίου, επικαλούμενο εσωτερικό έγγραφο που κυκλοφορεί στην καγκελαρία. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το σχέδιο, που έχει καταρτιστεί από τεχνοκράτες της γερμανικής κυβέρνησης, είναι στα πρότυπα της Ατζέντας 2010 για τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις που είχε εκπονήσει ο Καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ.

Η γερμανική πρόταση περιλαμβάνει αποκρατικοποίηση δημόσιων οργανισμών, αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωνών και δημιουργία υπηρεσιών ιδιωτικοποιήσεων στα πρότυπα της Treuhand (το μοντέλο ιδιωτικοποιήσεων που είχε ακολουθεί στην Ανατολική Γερμανία).

Το Spiegel σχολιάζει σκωπτικά: «Με λίγα λόγια, η περιοχή της Μεσογείου πρόκειται να μοιάζει περισσότερο με τη Γερμανία, αλλά με καλύτερο καιρό»...

Το σχέδιο των έξι σημείων

Η πρόταση του Βερολίνου επικεντρώνεται σε μέτρα που έχουν εφαρμοστεί με επιτυχία στη Γερμανία κατά το παρελθόν και έφεραν τη χώρα στην κορυφή της ανάπτυξης στην Ευρώπη.

Βάσει αυτού του σχεδίου, η Μέρκελ θέλει να υλοποιηθούν προγράμματα που θα βοηθούν τη δημιουργία μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, στο πρότυπο των προγραμμάτων που «τρέχει» η γερμανική αναπτυξιακή τράπεζα KfW. Στη Γερμανία προβλέπεται ότι συγκεκριμένες δημόσιες υπηρεσίες πρέπει να εγκρίνουν επενδυτικά σχέδια μέσα σε ένα προκαθορισμένο χρονικό όριο. Ειδικότερα, οι αιτήσεις θεωρούνται εγκεκριμένες, εάν δεν απορριφθούν μέσα σε αυτό το χρονικό όριο.

Ακόμη, η Μέρκελ θέλει οι χώρες με υψηλό ποσοστό ανεργίας να χρησιμοποιήσουν το γερμανικό μοντέλο για να μεταρρυθμίσουν την αγορά εργασίας. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να χαλαρώσουν οι όροι και οι προϋποθέσεις για τις απολύσεις και να εισαχθεί ένα μοντέλο περιορισμένης απασχόλησης, που αποκαλείται «μίνι - δουλειά», με μικρότερη φορολόγηση και εισφορές.

Επιπλέον, στις χώρες αυτές θα πρέπει να αναπτυχθεί ένα διπλό εκπαιδευτικό σύστημα, που θα συνδυάζει μια στάνταρ πρακτική εκπαίδευση σε ένα επαγγελματικό σχολείο, σε συνδυασμό με μαθητεία στον ίδιο τομέα σε κάποια επιχείρηση, με στόχο την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων.

Ένα άλλο σημείο που απασχολεί το Βερολίνο είναι ο υψηλός αριθμός οργανισμών και υπηρεσιών που βρίσκονται υπό τον έλεγχο του δημοσίου και χαίρουν της προστασίας του, σε πολλές χώρες του ευρωπαϊκού νότου. Προτείνεται, λοιπόν, να δημιουργηθούν υπηρεσίες ιδιωτικοποιήσεων ή ειδικά ταμεία που θα αναλάβουν να αποκρατικοποιήσουν αυτούς τους δημόσιους οργανισμούς. Η προσέλκυση ιδιωτών επενδυτών θα επιτευχθεί μέσω φοροαπαλλαγών και λιγότερο αυστηρών κανονισμών.

Σύμφωνα με το σχέδιο, προτείνεται ακόμη η δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωνών, στο πρότυπο που χρησιμοποίησε η Κίνα για την ανάπτυξή της.

Επιπλέον, η Γερμανία θέλει από τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου να επενδύσουν περισσότερο στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Στόχος όλων αυτών των μέτρων, σύμφωνα με το σχέδιο του Βερολίνου, είναι η αύξηση της ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

Όπως σημειώνει το Spiegel, η μάχη που πρόκειται να δοθεί στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στα τέλη του Ιουνίου θα μπορούσε να έχει τίτλο: Προγράμματα ανάπτυξης vs δομικές μεταρρυθμίσεις.

in.gr