Τις τελευταίες μέρες πληθαίνουν τα περιστατικά με θύματα αρπακτικά πουλιά, που χάνουν τη ζωή τους επειδή έχουν φάει δηλητηριασμένη τροφή. Χθες το κακό δεν τρίτωσε απλώς.

Ένας γύπας μόλις ενός έτους, αναφέρει η Γεωργία Στεφανάκη εκ μέρους του Ε.Κ.Π.Α.Ζ. Κρήτης πέθανε και αυτό. Το νεαρό πουλί εντοπίστηκε στον Αχεντριά του Δήμου Αστερουσίων, όμως εκείνοι, που βρήκαν το όρνιο δεν ήξεραν ποιον να ενημερώσουν και έτσι χάθηκε πολύτιμος χρόνος.

Όπως αποδείχτηκε το αρπακτικό δεν ήταν χτυπημένο, όπως υπέθεσαν στην αρχή, αλλά δηλητηριασμένο. Οι τοξικές ουσίες, που έμειναν δύο μέρες στο σώμα του, το οδήγησαν στον θάνατο καθώς ο κτηνίατρος, Γιώργος Παρασύρης, που έσπευσε, να το βοηθήσει, δεν τα κατάφερε.

Ο πληθυσμός και αυτού του είδους έχει υποστεί δραματική μείωση από τη δεκαετία του ‘80, η οποία οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στην παράνομη χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων.

Η παράνομη χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων είναι δυστυχώς μία διαδεδομένη πρακτική στην Ελλάδα, και στο www.zoosos.gr γραφούμε σχεδόν καθημερινά για τις θανάσιμες επιπτώσεις της. Και στην Κρήτη οι κτηνοτρόφοι σκορπίζουν ανεξέλεγκτα φόλες για να δηλητηριάζουν τα σκυλιά των κυνηγών, τις αλεπούδες και τα άλλα «επιζήμια» γι’ αυτούς ζώα.

Έτσι εκτός από τον θάνατο των αδέσποτων ή ιδιόκτητων σκυλιών να έχουμε και πολλούς θανάτους και στα αρπακτικά της περιοχής, που τρώνε τα δολώματα ή το πτώμα του ζώου, που έχει δηλητηριαστεί. Πρόκειται για αλυσιδωτές θανάσιμες επιδράσεις…

Πεθαίνουν τα πουλιά που τρώνε δηλητηριασμένα ποντίκια

Η κα Στεφανάκη εξηγεί, ότι ένα πολύ σημαντικό θέμα με το οποίο έρχονται αντιμέτωποι όσοι φροντίζουν ζώα και πουλιά της άγριας πανίδας, είναι οι επιπτώσεις από τα ποντικοφάρμακα.

«Τα περισσότερα σύγχρονα δηλητήρια προκαλούν εσωτερική αιμορραγία στο ζώο και έτσι το τρωκτικό, το πουλί, το θηλαστικό πεθαίνει.

Παρ’ όλο, που η μέθοδος αυτή είναι αρκετά αποτελεσματική, για τη βραχυπρόθεσμη και τοπική εξόντωση τρωκτικών, προκαλεί μείωση στους πληθυσμούς των φυσικών θηρευτών τους (π.χ. αρπακτικά), ενώ παράλληλα μπορεί, να θέσει σε κίνδυνο και την ανθρώπινη υγεία.

Ο κίνδυνος αυτός είναι πιθανός γιατί με τη χρήση τους ελευθερώνονται τοξικές ουσίες στο περιβάλλον. Πολλές διαφημίσεις των σύγχρονων ποντικοκτόνων αναδεικνύουν το γεγονός, ότι ο θάνατος στο τρωκτικό επέρχεται αρκετές ημέρες μετά την κατανάλωση του δηλητηρίου.

Τι είναι η δευτερογενής δηλητηρίαση

Έτσι το τρωκτικό πεθαίνει μακριά από το σημείο δηλητηρίασης, ενώ ταυτόχρονα αποφεύγεται και το ενδεχόμενο ύπαρξης πτώματος κοντά στο δόλωμα το οποίο θα λειτουργούσε αποτρεπτικά στην κατανάλωση του δολώματος από άλλα τρωκτικά.

Αυτό ακριβώς το χρονικό διάστημα όμως ευθύνεται για τη μεγαλύτερη παρενέργεια, που δημιουργεί η χρήση ποντικοκτόνων, τη δευτερογενή δηλητηρίαση.

Η δευτερογενής δηλητηρίαση προκαλείται, όταν η δράση των ποντικοκτόνων, μεταβιβάζεται σε μη επιβλαβή είδη μέσω της κατανάλωσης δηλητηριασμένων τρωκτικών.

Οι φυσικοί θηρευτές τους, όπως κουκουβάγιες, γεράκια, κουνάβια καθώς και κατοικίδια ζώα, κινδυνεύουν από να δηλητηριαστούν και με τους δύο τρόπους:

- από την κατανάλωση ζωντανών τρωκτικών, τα οποία έχοντας φάει δηλητήριο είναι πιο ευάλωτα στους θηρευτές τους.

- από την κατανάλωση νεκρών ζώων, που έχουν θανατωθεί με τη χρήση ποντικοκτόνων. Τα ποντικοφάρμακα λόγω της πολύ τοξικής σύστασής τους, παραμένουν ενεργά και μετά τον θάνατο του ζώου.

Η χρήση ποντικοκτόνων στην πραγματικότητα επιδεινώνει το πρόβλημα. Η εξόντωση ενός θηρευτή π.χ. μιας κουκουβάγιας έχει πολύ σημαντικότερες συνέπειες από την εξόντωση ενός τρωκτικού, καθώς οι θηρευτές στην τροφική αλυσίδα είναι πολύ λιγότεροι και αναπαράγονται με πολύ πιο αργούς ρυθμούς.

Τα γεράκια και οι κουκουβάγιες καταναλώνουν τουλάχιστον ένα τρωκτικό την ημέρα, δηλαδή 300-400 ετησίως. Ένας θηλυκός αρουραίος μπορεί να γεννήσει 50-100 νεογνά ετησίως, τα οποία είναι ώριμα για αναπαραγωγή μέσα σε 45 ημέρες.

Συνεπώς, η εξόντωση ΕΝΟΣ αρπακτικού μέσω δευτερογενούς δηλητηρίασης, μπορεί να «προκαλέσει» τη γέννηση 7.500-20.000 αρουραίων, οι οποίοι θα έχουν και αντίστοιχη δυνατότητα αναπαραγωγής.

Τα περιστατικά δηλητηρίασης αποτελούν σοβαρό πλήγμα για την επιβίωση του είδους στη χώρα μας και παίρνει διεθνείς διαστάσεις καθώς ακυρώνει τις χρόνιες προσπάθειες της Ε.Ε. και γειτονικών στην Ελλάδα χωρών για την προστασία του είδους.

Το πρόβλημα εντείνεται από την ανεπάρκεια του κράτους και στην έλλειψη ενός μηχανισμού ελέγχου της διακίνησης και χρήσης φυτοφαρμάκων.

Στην παρούσα οικονομική κρίση είναι επιτακτική ανάγκη να εξασφαλιστούν προοπτικές βιώσιμης ανάπτυξης των τοπικών κοινωνιών. Η προστασία του μοναδικού φυσικού πλούτου αποτελεί τη βάση αυτής της προοπτικής.

Σε αυτή την κατεύθυνση έχουν δοθεί από ευρωπαϊκά κονδύλια πολλά εκατομμύρια ευρώ για την προστασία των συγκεκριμένων ειδών πουλιών και τη διαχείριση των βιοτόπων τους, ενώ η χώρα μας συμμετέχει μαζί με γειτονικές χώρες στο Βαλκανικό Σχέδιο Δράσης για τους Γύπες.

Και αυτό είναι ένα σημείο στο οποίο κάποια στιγμή θα πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη σημασία. Το περιστατικό αυτό πρέπει να αποτελέσει το τελευταίο θλιβερό καρέ σε μια σειρά ντροπιαστικών εικόνων που δηλητηριάζουν την Κρητική φύση».


zoosos.gr