Στην αρχαία Ελλάδα, μια γιορτή ανοιξιάτικη ήταν αφιερωμένη στη Θεά Γαία (Μητέρα Γη), μητέρα των θεών και των ανθρώπων. Αυτή ήταν και η πρώτη μορφή εορτασμού της Μητέρας.

Τη γιορτή αυτή διαδέχθηκε η γιορτή η αφιερωμένη στην κόρη της Γαίας, τη Ρέα. Η Ρέα ήταν η σύζυγος του Κρόνου και η Μητέρα του Δία και όλων των Θεών της αρχαίας Ελλάδας.

Στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, συναντάμε τη Γιορτή της Μητέρας ως γιορτή αφιερωμένη στη Θεά Κυβέλη, που γινόταν κάθε Μάρτιο.

Στη συνέχεια, φτάνουμε στην Αγγλία του 15ου-16ου αι. μ.Χ., όπου γιορταζόταν η "Mothering Sunday", δηλ. η "Κυριακή της Μητέρας", την 4η Κυριακή της Σαρακοστής, και ήταν αφιερωμένη στις μητέρες. Εκείνη τη μέρα όλοι οι υπηρέτες έπαιρναν από τα αφεντικά τους μία μέρα άδεια, για να επισκεφτούν τα σπίτια τους και να περάσουν την μέρα τους μαζί με τις μητέρες τους.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, στις αρχές του 20ού αιώνα, η δασκάλα Άννα Τζάρβις (Anna Jarvis) από τη Φιλαδέλφεια, αγωνίστηκε για την καθιέρωση της Γιορτής της Μητέρας, τη 2η Κυριακή του Μαΐου.

Ήθελε να τιμήσει τη μητέρα της που αγωνίστηκε για τη συμφιλίωση Νοτίων και Βορείων Αμερικανών μετά τη λήξη του Αμερικανικού Εμφυλίου πολέμου το 1864. Οι αγώνες της Άννας Τζάρβις δικαιώθηκαν το 1914, όταν το Κογκρέσο όρισε την επίσημη εθνική Γιορτή της Μητέρας τη γιορτή αυτή.

Στην Ελλάδα, γιορτάστηκε για πρώτη φορά η Γιορτή της Μητέρας στις 2 Φεβρουαρίου του 1929, για να συνδυαστεί η Γιορτή αυτή με τη χριστιανική γιορτή της Υπαπαντής.

Τελικά, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, η γιορτή μεταφέρθηκε από τις 2 Φεβρουαρίου στη 2η Κυριακή του Μαΐου.

Εμείς, όμως, να δείχνουμε την αγάπη μας στη Μάνα μας όχι μόνο τη 2η Κυριακή του Μαΐου, αλλά κάθε μέρα και κάθε στιγμή, όπως και εκείνη μας δείχνει την αγάπη της κάθε στιγμή. Ανθοδέσμες, γλάστρες, σοκολατάκια είναι ασήμαντα δώρα μπροστά σε ένα φιλί και μια σφιχτή αγκαλιά που θα δίνουμε κάθε μέρα στη μάνα μας.

Γράμμα στην μανούλα

Αγαπημένη μου μανούλα,

Πρώτα απ’ όλα θέλω να σου πω ένα μεγάλο «ευχαριστώ» για όλα αυτά τα χρόνια που είσαι στο πλευρό μου.

Γελάς με τις χαρές μου και στεναχωριέσαι με τις λύπες μου.

Από μικρή ηλικία μου έμαθες να ξεχωρίζω, το δίκαιο από το άδικο, το ηθικό από το ανήθικο, το καλό από το κακό, το σωστό από το λάθος, το πρέπον από το άπρεπο.

Επιδεικνύεις θάρρος στις δύσκολες στιγμές μου, αντιμετωπίζεις με υπομονή και επιμονή τα προβλήματά μου, βλέπεις τη ζωή με αισιοδοξία και αγωνιστικότητα και δείχνεις σθένος και αντοχή στις αρρώστιές μου.

Είσαι ο βράχος μου.

Είσαι ο άνθρωπος, πίσω από τον οποίο θα κρυφτώ, όταν ξεσπάσει τρικυμία.

Είσαι το στήριγμά μου, από το οποίο θα κρατηθώ, όταν νιώσω μια δυσκολία.

Είσαι ένα κομμάτι της ζωής μου.

Τέλος, θέλω να σου πω ένα μεγάλο «σ’ αγαπάω».

Χρόνια πολλά μανούλα μου
Με αγάπη,
η κορούλα σου