Συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοι και όλοι οι άνθρωποι που γνώρισαν και αγάπησαν τον Νίκο Ζερβονικολάκη, θα πουν το τελευταίο αντίο αύριο Σάββατο στις 11 στο νεκροταφείο Βύρωνα.

Επιθυμία της οικογένειάς του είναι αντί στεφάνων να ενισχυθεί η Ανασκαφή Εξώμβουργου Τήνου μέσω του Ιδρύματος Τηνιακού Πολιτισμού.

Ο Νίκος Ζερβονικολάκης γεννήθηκε το 1948 στη Λάστρο της Σητείας όπου και τελείωσε το Δηµοτικό. Τελείωσε το Γυµνάσιο στη Σητεία. Σπούδασε Πολιτικές και Οικονοµικές Επιστήµες στη Νοµική Σχολή του Πανεπιστηµίου Αθηνών. Γρήγορα όµως τον κέρδισε η δηµοσιογραφία, την οποία υπηρέτησε πιστά επί δεκαετίες.

Μέλος της Ενωσης Συντακτών Περιοδικού Τύπου και της Διεθνούς Οµοσπονδίας Δηµοσιογράφων, ο Ν. Ζερβονικολάκης δούλεψε σε πολλές αθηναϊκές εφηµερίδες και περιοδικά (Βήµα, Εθνος, Ελευθεροτυπία, Πάνθεον, Εικόνες). Στην πλούσια καριέρα του συµπεριλαµβάνονται και εκποµπές στο ραδιόφωνο, καθώς και εργασία στην ιδιωτική τηλεόραση, όπου απασχολήθηκε από το 1991. Ανήσυχο πνεύµα µε πολυσχιδή ενδιαφέροντα πραγµατοποίησε πολλές δηµοσιογραφικές αποστολές στην Ευρώπη κυρίως και την Αφρική.

Μόνιµο και ακατάβλητο το πάθος του και για τη φωτογραφία. Αλλωστε ο Ζερβονικολάκης υπήρξε ένας επίµονος ιχνευτής λαογραφικών στοιχείων, και στιγµών από τη µικροϊστορία δεκάδων τόπων της Ελλάδας. Κάποιες από τις συλλογές του τις εξέθεσε σε τρεις ατοµικές εκθέσεις, µε φωτογραφικά θέµατα από τις Κυκλάδες και την Κρήτη.

Ο Νίκος Ζερβονικολάκης υπήρξε πολυγραφότατος, αφήνοντας πίσω του περισσότερα από 10 έργα, όλα προϊόντα ευαισθησίας αλλά και επίµοχθης έρευνας: «Ιεροί τόποι των αρχαίων Ελλήνων» (2004), «Ταυροκαθάψια» (2003), «Τουαρέγκ» (2000), και «Πόρτο. Ο Ιούλιος µε τα κοχύλια» (1993) είναι µερικοί µόνο από τους τίτλους του.

Τα τελευταία χρόνια διατηρούσε προσωπικό ιστολόγιο, όπου δηµοσίευε κείµενα και φωτογραφίες από τα ταξίδια του - και όχι µόνο. Δεν σταµάτησε ποτέ να ενδιαφέρεται για την πολιτική και την οικονοµία, και κυρίως για τα κοινωνικά θέµατα, για τα οποία αρθρογραφούσε συχνά.

zougla.gr