Το χασμουρητό συνήθως προδίδει την κούραση μας, αλλά Ιταλοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι μπορεί να αποκαλύψει στοιχεία και για τις οικογενειακές μας σχέσεις, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο PLoS One.

Ενώ η επιστήμη έχει μελετήσει τον μηχανισμό του χασμουρητού και έχει διαπιστώσει ότι όταν κάποιος χασμουριέται αυτομάτως περισσότερο αίμα κυκλοφορεί στον εγκέφαλο, το γεγονός  ότι είναι μεταδοτικό δεν έχει ποτέ μέχρι τώρα μελετηθεί πλήρως, αν και έχει διατυπωθεί η άποψη ότι σχετίζεται με την ενσυναίσθηση μεταξύ των ανθρώπων.

Επιστημονική ομάδα από το Πανεπιστήμιο της Πίζα διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι είναι πιθανότερο να χασμουρηθούν όταν βλέπουν ένα συγγενικό τους πρόσωπο να κάνει το ίδιο, παρά έναν φίλο ή κάποιον άγνωστο. Η μελέτη δείχνει ότι το μεταδοτικό χασμουρητό έχει προκύψει ως ένας τρόπος διατήρησης της εγρήγορσης μιας ομάδας ατόμων.

Ορισμένοι επιστήμονες πιστεύουν ότι ακόμη και τα ζώα, όπως οι σκύλοι και οι χιμπατζήδες, είναι επιρρεπείς στο «κολλητικό» χασμουρητό, ενώ περίπου οι μισοί άνθρωποι αντιδρούν μιμητικά σ’ αυτό.

Η σχέση μεταξύ ενσυναίσθησης και μεταδοτικού χασμουρητού έχει στο παρελθόν υποστηριχθεί και άλλους ερευνητές που μελετούσαν παιδιά με αυτισμό. Είχαν παρατηρήσει λοιπόν ότι τα παιδιά έτεινα να έχουν μικρότερη ικανότητα ενσυναίσθησης από τα φυσιολογικά παιδιά και φυσικά δεν ήταν τόσο επιρρεπή στο μεταδοτικό χασμουρητό.
 
Οι Ιταλοί ερευνητές έθεσαν υπό ιατρική παρακολούθηση 109 γυναίκες και άνδρες διαφόρων εθνικοτήτων και κατέγραψαν τις καθημερινές τους δραστηριότητες, περιλαμβανομένων και των περιπτώσεων μιμητικού χασμουρητού. Διαπίστωσαν ότι ήταν πιθανότερο να συμβεί μεταξύ ατόμων με άμεση συγγένεια, λιγότερο πιθανό μεταξύ φίλων και μάλλον απίθανο μεταξύ γνωστών και αγνώστων.
 
Η καθυστέρηση μεταξύ χασμουρητού και ανταπόκρισης ήταν μεγαλύτερη μεταξύ γνωστών και αγνώστων, γεγονός που δείχνει ότι η ενσυναίσθηση και η κοινωνική εξοικείωση παίζουν σημαντικό ρόλο.
 
«Η μελέτη αποδεικνύει ότι το 'κολλητικό' χασμουρητό πηγάζει κυρίως από την συναισθηματική εγγύτητα μεταξύ ατόμων και όχι από άλλες μεταβλητές, όπως το φύλο και η εθνικότητα», υπογραμμίζουν οι επιστήμονες.
 
Η Δρ Κατριονα Μόρρισον πειραματική ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο του Λιντς στη Μ.Βρετανία σχολιάζει ότι «η πρωτόγονη ασυνείδητη αυτή αντίδραση μπορεί να μας πει πολλά για την εξέλιξη του ανθρώπινου εγκεφάλου. Οι μέχρι τώρα μελέτες έχουν δείξει ότι το χασμουρητό έχει τις ρίζες του στους ανθρώπους των σπηλαίων, που κάποιος έπρεπε μονίμως να βρίσκεται σε εγρήγορση για την αποφυγή επιθέσεων από άγρια ζώα. Το χασμουρητό λοιπόν αύξανε την εγκεφαλική αιματική ροή και βελτίωνε την εγρήγορση του οργανισμού. Η κοινωνική συμπεριφορά είναι γνωστό ότι αποτελεί μια συνειδητή λειτουργία του εγκεφάλου, αλλά το χασμουρητό όχι. Δύσκολα μπορούμε να το ελέγξουμε ή να το καταστείλουμε.»