Βασική προϋπόθεση για να περάσουν οι γιορτές όσο το δυνατό πιο ευχάριστα, είναι να μην πιέζουμε τον εαυτό μας. Πίεση μπορεί να είναι το ότι πρέπει να περάσουμε τέλεια, να είμαστε ευχάριστη παρέα, ή να μας συμβούν ευχάριστα πράγματα τη μέρα της πρωτοχρονιάς. Εύκολα όμως μπορούμε να αντιληφθούμε ότι με τον τρόπο αυτό στην ουσία καταστρέφουμε τον αυθορμητισμό μας, ο οποίος είναι κινητήριος δύναμη για να περάσουμε ευχάριστα.

Όπως έχει πει και ο Eric Hoffer «το κυνήγι της ευτυχίας είναι βασική πηγή δυστυχίας». Όλοι μπορούμε εύκολα να θυμηθούμε, ότι οι πιο ευχάριστες στιγμές της ζωής μας ήρθαν αυθόρμητα και απρογραμμάτιστα.

Παράλληλα υπάρχουν και άνθρωποι που μπορεί λόγω κάποιας απώλειας, ή για προσωπικούς λόγους να μη θέλουν αυτές τις μέρες, ούτε να στολίσουν δέντρο, ούτε να διασκεδάσουν, αλλά ούτε και να ζήσουν αυτό τον εμπορικό πανικό που προωθεί έντονα η σύγχρονη καταναλωτική κοινωνία. Αντίθετα μπορεί να επιθυμούν απλά να περάσουν αυτές οι μέρες όπως και όλες οι άλλες.

Σαφώς και είναι πολύ σημαντικό να ξέρουμε τι θέλουμε και να το επιδιώκουμε. Το να οργανώνουμε τις γιορτές μας με βάση αυτό που πραγματικά μας αρέσει είναι ένας άλλος βασικός παράγοντας που θα μας βοηθήσει να περάσουμε ευχάριστα αυτές τις μέρες. Πολλοί άνθρωποι περνάνε τις γιορτές κάθε χρόνο με τον ίδιο τρόπο λόγω παράδοσης.

Αυτό για άλλους μπορεί να είναι ευχάριστο, εφόσον παρέχει το αίσθημα της ασφάλειας και της θαλπωρής, κάποιοι άλλοι όμως μπορεί να έχουν ανάγκη να αλλάξουν ή να προσθέσουν κάτι σε όλο αυτό, ή ακόμα και να κάνουν κάτι εντελώς διαφορετικό.

Είναι επίσης σημαντικό να έχουμε ρεαλιστικούς στόχους και προσδοκίες από αυτές τις μέρες. Όπως και να το κάνουμε, τόσο τα Χριστούγεννα όσο και η πρωτοχρονιά είναι μέρες που δεν είναι ούτε μεγαλύτερες ούτε μικρότερες από τις άλλες μέρες της ζωής μας! Ένα χαρακτηριστικότατο παράδειγμα μη ρεαλιστικών προσδοκιών για τις γιορτές είναι τα σχέδια σχετικά με το φαγητό.

Δεν είναι σπάνιο μετά από νηστεία ή δίαιτα να έχουμε στόχο να απολαύσουμε άφθονο φαγητό τα Χριστούγεννα. Πολύ συχνά όμως καταλήγουμε να τρώμε τόσο πολύ από όλα τα φαγητά και γλυκά, σαν να βιαζόμαστε να βιώσουμε αυτή την απόλαυση, με αποτέλεσμα να σκάμε και να μην έχουμε απολαύσει τίποτα. Θα ήταν βοηθητικό λοιπόν να μη βιαζόμαστε και να δώσουμε χρόνο στον εαυτό μας να καταλάβει τι θα ήθελε κάθε στιγμή.

Έτσι μπορεί μια μέρα να θέλουμε απλά να απολαύσουμε μόνο μελομακάρονα με τον καφέ μας ή μπορεί μετά τη γαλοπούλα να μην έχουμε ανάγκη για γλυκό, οπότε και να το αφήσουμε για τη στιγμή που θα το απολαύσουμε πραγματικά. Ποτέ δεν είναι αργά.

Τέλος το σημαντικότερο είναι: είτε θα μείνετε στο σπίτι, είτε θα βγείτε έξω, είτε θα πάτε διακοπές σε ένα άλλο μέρος, τα άτομα που θα είναι κοντά σας, είτε είναι οικογένεια είτε όχι, να είναι άτομα με τα οποία νιώθετε άνετα και μπορείτε να είστε ο εαυτός σας.

Κάλλια Μανιώρου
Συμβουλευτικός Ψυχολόγος MSc