Μεγάλο θέμα συζήτησης έχει γίνει τελευταία γύρω από τον ζεόλιθο. Πρόκειται για έναν κρύσταλλο με τέτοιες ικανότητες ώστε να μπορεί να συγκρατεί στο μόριό του δομές μέχρι και 30% μεγαλύτερες από τον ίδιο.

Δηλαδή είναι ένα πορώδες υλικό που μέσα στους πόρους του μπορεί να εγκλωβίζει άλλα μόρια. Μέχρι τώρα χρησιμοποιείται, με διάφορες μορφές, στη γεωργία, στον καθαρισμό ενυδρείων και στη βιομηχανία (σε φίλτρα).

Η χρήση του στον οργανισμό μας, σαν συμπλήρωμα διατροφής, παρουσιάζει ένα ενδιαφέρον, αφού επικρατεί η άποψη πως μπορεί να δεσμεύει και να αποβάλλει τοξίνες που συσσωρεύονται στον οργανισμό, όπως οι ελεύθερες ρίζες, τα βαρέα μέταλλα (ιδίως του μόλυβδου, υδράργυρου, καδμίου, αρσενικού, αλουμινίου, κασσίτερου και του σιδήρου), τα ραδιενεργά μέταλλα (όπως του καισίου και στροντίου-90), τα φυτοφάρμακα, τα ζιζανιοκτόνα, κ.ά.

Πολλοί ερευνητές πιστεύουν πως βρίσκει εφαρμογή στις αλλεργίες στις ηπατοπάθειες, στα προβλήματα του στομάχου, αλλά και γενικά σε όσους προσβάλλονται εύκολα από ιώσεις, ή παίρνουν πολλά φάρμακα.

Δεν αναφέρονται ιδιαίτερες ανεπιθύμητες ενέργειες από τη λήψη του αφού αποβάλλεται από τον οργανισμό μέσα σε 6-8 ώρες.

Οι μόνες παρενέργειες που προκαλεί είναι ήπια ζάλη και αίσθημα εξάντλησης της πρώτες μέρες της λήψης του, λόγω της απότομης αποτοξίνωσης που φημολογείται πως προκαλεί. Επίσης και αφυδάτωση σε όσους δεν πίνουν πολύ νερό αφού προκαλεί έντονη διούρηση.

Φαίνεται να είναι ένα συμπλήρωμα πολλά υποσχόμενο αλλά θα ήταν χρήσιμες κι επιπλέον έρευνες γύρω από τις επιδράσεις του στον οργανισμό και υπο ποιες προϋποθέσεις πρέπει να γίνεται η λήψη του.

Σε κάθε περίπτωση, για τη χρήση συμπληρωμάτων συμβουλευτείτε τον γιατρό και τον διατροφολόγο σας.

Στέλλα Η. Σαρηπαναγιώτου
Διατροφολόγος
Master Practitioner in Eating Disorders and Obesity
(Βιογραφικό σημείωμα)