Τόσο η ψυχογενής ανορεξία όσο και η ψυχογενής βουλιμία προσβάλουν περισσότερο το γυναικείο πληθυσμό.

Συγκεκριμένα η γυναίκες έχουν δεκαπέντε φορές περισσότερες πιθανότητες από τους άντρες να αναπτύξουν ψυχογενή ανορεξία, ενώ η διαταραχή ξεκινάει συνήθως κατά τη διάρκεια της εφηβείας ή στην αρχή της ενηλικίωσης.

Στις σύγχρονες κοινωνίες η ψυχογενής ανορεξία προσβάλει τουλάχιστον 1 ενήλικη γυναίκα στις 1000 ενώ το ποσοστό αυξάνεται στη 1 γυναίκα στις 200 όταν αναφερόμαστε στη εφηβεία.

Στην περίπτωση της ψυχογενούς βουλιμίας, το ποσοστό είναι ακόμα μεγαλύτερο. Σύμφωνα με την Αμερικάνικη Ψυχολογική Εταιρία 3 στις 100 γυναίκες έχουν ψυχογενή βουλιμία.

Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι η ψυχογενής ανορεξία είναι από τις ψυχικές νόσους με τον υψηλότερο βαθμό θνησιμότητας, γεγονός που καθιστά τη νόσο εξαιρετικά επικίνδυνη.

Τέλος παρότι η βουλιμία θεωρείται νόσος, λιγότερο επικίνδυνη για τη ζωή, σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να είναι ακόμα ποιο δυσάρεστη σαν διαταραχή και σαν τρόπος ζωής, τόσο για το άτομο όσο και για την οικογένεια αλλά και εξαιρετικά δύσκολο να αντιμετωπιστεί.

Μανιώρου Κάλλια
Συμβουλευτικός Ψυχολόγος MC
(Βιογραφικό σημείωμα)